facebook RSS FEED

Ειδήσεις

ΠΗΛΌΣ ΚΑΙ Papier-mâché

Posted in By ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ










ΣΑΚΗΣ

Posted in By ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

1
Θάλασσες κι ουρανό θα ταξιδέψω να ‘ρθω να σε βρω μες την αγκαλιά σου για να ζεσταθώ κι αν η μοίρα μου το φέρει και δεν μου κρατάς το χέρι ένα γράμμα θα σου γράψω όλα να σ’ τα πω Πρόσεχε καλά τι κάνεις σ’ αδιέξοδο με φτάνεις σαν και μένα άλλον πάλι δε θα ξαναβρείς Πρόσεχε με τα δικά σου να μην πέσεις στη φωτιά σου κι αν καείς να μη με ψάξεις δε θα είμαι εκεί Θάλασσες θα κολυμπήσω για σένα ναυαγός στον ορίζοντα να ψάχνω για ένα φως κι αν ανάψω την καρδιά σου κι ούτε τότε καταλάβεις ένα γράμμα θα σου γράψω είμαι μοναχός


2

Λάθος σου που νόμιζες περίμενα και έπαιξες με τόσα συναισθήματα πίστεψες πως ίσως σε συγχώρησα λάθος σου γιατί εγώ προχώρησα Φύγε και πίσω μην γυρίσεις να μου μιλήσεις μην τολμήσεις ούτε ν’ ακούσω θέλω άλλο ότι και να πεις Φύγε και πίσω μην κοιτάξεις ότι υπάρχω να ξεχάσεις μην ψάξεις τώρα να με ξαναβρείς Λάθος σου που νόμιζες πως χάθηκα πίσω σου μόνο για λίγο στάθηκα δεν θα βρεις αλλού αυτό που είχαμε λάθος σου για ότι εμείς δεν ζήσαμε


3

Αν με αγαπάς μη μου το λες, στα μάτια κοίτα με μόνο εκεί το βλέπω καθαρά μέσα στην καρδιά να ακουστούν, όσα δεν είπαμε και φίλα με ακόμα μια φορά Αν μπορείς τα αστέρια να ανάψεις κάν’ το μη ρωτάς ότι με φοβίζει να κάψεις και να μ’ αγαπάς αν μπορείς αγάπη να γίνεις κάν’ το μην αργείς στην καρδιά μου θέλω να μείνεις μόνο εσύ μπορείς Αν με αγαπάς όπως εγώ για σένα γίνομαι όσα δε μπορείς να φανταστείς όλα τα μπορώ και μες τα χέρια σου αφήνομαι τ’ όνειρο να ζήσουμε εμείς

4

Είπες πως θα φύγεις και εγώ σ’ άφησα δε σε σταμάτησα δεν το προσπάθησα μέσα μου πολλά κομμάτια έσπασα είπα πως σ’ έχασα μα δε σε ξέχασα τώρα ζω με αναμνήσεις μα ελπίζω να γυρίσεις Πες μου ποιος, ποιος θα τολμήσει όπως εγώ να σ’ αγαπήσει να σου δίνει τη ζωή του κι ας μην είσαι πια μαζί του πες μου ποιος όταν βραδιάζει στ’ όνειρό του θα σε βάζει τις στιγμές να ξαναζήσει όπως εγώ να σ’ αγαπήσει Σ’ άλλη αγκαλιά δε θα μπορέσουμε δε θα χωρέσουμε, πόσο θ’ αντέξουμε, όλα αυτά που θέλαμε να ζήσουμε, πως να τα αφήσουμε, πως να τα σβήσουμε, τώρα ζω με αναμνήσεις μα ελπίζω να γυρίσεις


5

Δε ζητάω να γυρίσεις είναι τώρα πια αργά Την καρδιά μου να ραγίσεις άλλη μια φορά Με το ψέμα σου να ζήσω μη ζητάς ξανά Θα σ’ αγαπούσα αν μου έλεγες αλήθεια θα ήμουν δίπλα σου, στις δύσκολες στιγμές μα εσύ τον έρωτα τον έκανες συνήθεια ξέρω πως τίποτα δε θα ‘ναι όπως χθες ξέρεις πως εσύ για όλα φταις Ένιωσα πολλά για σένα όμως άλλαξαν πολλά μη μου δώσεις εξηγήσεις μη γυρίσεις πια με το ψέμα σου να ζήσω μη ζητάς ξανά


6
Λάθη μου πολλά που τώρα τα πληρώνω ακριβά, πρώτη μου φορά συγνώμη σου ζητάω ειλικρινά δεν έχω άλλον εγωισμό τον εαυτό μου κατηγορώ δεν θέλω άλλο να πληγωθείς είσαι για μένα λόγος ζωής Αν μ’αγάπησες μην πεις πως τελειώσαμε εμείς κοίταξε με μια στιγμή είσαι τέλος μου και αρχή είσαι τέλος μου και αρχή φτάσαμε ως εδώ και ξέρω όι έφταιξα εγώ όμως σ’αγαπώ και ξέρω τι ‘ναι λάθος, τι σωστό. Όλα για μένα είσαι εσύ άδειος ο κόσμος, καρδιά μισή όλα για μένα είναι εδώ είμαι δικός σου πως να στο πω Αν μ’αγάπησες μην πεις πως τελειώσαμε εμείς κοίταξε με μια στιγμή είσαι τέλος μου και αρχή είσαι τέλος μου και αρχή

7
Θέλω μια νύχτα μόνος
στην παραλία την ιστορία μας να γράψω μόνος με μια κιθάρα και δυο τσιγάρα κάτω απ’ τα αστέρια, φωτιά να ανάψω Αν καταλάβαινες πόσο σ’ αγάπησα πίσω θα γύριζες για μια στιγμή το χρόνο αυτά που ζήσαμε μέσα μου κράτησα δε θέλω τίποτα εσένα θέλω μόνο Μόνος αυτό το βράδυ βάζω σημάδι και το φεγγάρι θ’ ακουμπήσω μέχρι να ξημερώσει και πριν τελειώσει ότι μου λείπει θέλω να ζήσω

8
Λάθος σου που νόμιζες περίμενα και έπαιξες με τόσα συναισθήματα πίστεψες πως ίσως σε συγχώρησα λάθος σου γιατί εγώ προχώρησα Φύγε και πίσω μην γυρίσεις να μου μιλήσεις μην τολμήσεις ούτε ν’ ακούσω θέλω άλλο ότι και να πεις Φύγε και πίσω μην κοιτάξεις ότι υπάρχω να ξεχάσεις μην ψάξεις τώρα να με ξαναβρείς Λάθος σου που νόμιζες πως χάθηκα πίσω σου μόνο για λίγο στάθηκα δεν θα βρεις αλλού αυτό που είχαμε λάθος σου για ότι εμείς δεν ζήσαμε

9
Άλλαξαν τα πράγματα πια όλα είναι αλλιώς έπαψα να σε θυμάμαι πέρασε καιρός διάλεξες τον δρόμο σου έμαθα πια μόνος μου κι έχω συνηθίσει λίγο και στη μοναξιά Κάθε μέρα που ‘ρχεται η στιγμή πάει η σκέψη μου εκεί κι η στιγμή αυτή θα διαγραφεί όταν πάψει η ζωή, η ζωή που χτίσαμε μαζί κι ας μην εκτίμησες εσύ πολύ Γιατί το μετανιώνεις τώρα πες, που ήξερες πως άνοιγες πληγές κάθε φορά που έλεγες δε θες, εσύ κι ας με πλήγωνες δε σ’ ένοιαζε τι πέρναγα και ας με έβλεπες στις στεναχώριες μου δεν ήσουνα εκεί που πόναγε η καρδιά μου δεν την λυπόσουνα πως θέλεις να το κάνει αυτή Τώρα πέρασε πολύς καιρός άλλαξα πια δυστυχώς όλα είναι διαφορετικά και ζωής μαθήματα


Ο μεθυστακας

Posted in By ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ







Χαιρετώ

Posted in By ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ



Φτιάξαμε αυτή τη σελίδα για να μπορούμε, όλοι εμείς που ασχολούμαστε με μία τέχνη, να μεταδώσουμε τις γνώσεις μας.
Πιστεύουμε, πως γνώση που δεν μεταδίδεται είναι χαμένη γνώση. Το διαδύκτιο είναι ένα μέσον που βοηθάει σε αυτή μας την απόφαση. Θέλουμε να μπορούν όλοι να έχουν πρόσβαση και λόγο στις τέχνες.
Τι είναι τελικά η τέχνη; Είναι έκφραση, σκέψη, μόρφωση, αγάπη, έρωτας, ιδέες, δουλειά, τρόπος ζωής, επανάσταση, αφιέρωση, τρελά, ξέσπασμα, θυμός, τρυφερότητα, μοναξιά, κοινωνικότητα, αισιοδοξία, απαισιοδοξία;

Το να είναι κάποιος καλλιτέχνης, τι σημαίνει; Ότι πρέπει απαραίτητα να ζωγραφίζει ή να μετατρέπει τις αγωνίες του σε νότες ή τέλος πάντων να δημιουργεί; Ή μήπως να γεύεται την απόλαυση που προσφέρει ένα έργο τέχνης;

Απόλαυση! Τι ωραία λέξη. Ν’ αγαπάς, να μοιράζεσαι τις χαρές και τις αγωνίες σου με τον αγαπημένο σου, να τρέχεις, να γελάς, να ερωτεύεσαι, να ζεις…
Όλα αυτά τα καυτά ερωτήματα βομβαρδίζουν το είναι μου. Τη ψυχή μου κατακλύζουν αντικρουόμενα συναισθήματα. Προσπαθώ νάβρω διέξοδο, προσπαθώ νάβρω απαντήσεις. Μα καταλήγω πάντα στο ίδιο συμπέρασμα:

Τι είναι τέχνη; Τι είναι άραγε; Ποίος ξέρει… Κανείς.
Κάθε λέξη κρύβει με επιμέλεια το βαθύτερο νόημά της. Άλλο πράγμα η τέχνη, άλλο πράγμα το συναίσθημα Και φυσικά κάθε ανθρώπινη καρδία πάλλει με το δικό της ιδιαίτερο παλμό. Κι ακόμη κάθε προσωπικότητα έχει κρατά εγωιστικά το μυστικό του ζωγράφου που την δημιούργησε.
Οι φιλόσοφοι, οι μεγάλοι διανοητές, οι ανατόμοι της ανθρώπινης ψυχής έχουν βέβαια καταθέσει τις απόψεις τους στις τράπεζες της γνώσης. Μα αυτές οι εξηγήσεις καλύπτουν το σύνολο. Είναι τόσο γενικές. Τι γίνεται όμως όταν κάποιος γεννιέται έτοιμος ζωγράφος ή βιρτουόζος πιανίστας; Ποια είναι εδώ η επιστημονική εξήγηση; Εμείς την καθορίζουμε; Εμείς καθορίζομε το μέλλων, το παρόν, την ζωή και τις ικανότητες μας; Να κι ένα ακόμη ερώτημα: Η τέχνη είναι ικανότητα; Γιατί αν είναι, πως δικαιολογείται το γεγονός της ύπαρξης του φαινόμενου «Νταλί» (εγώ πιστεύω ότι η τρέλα ξεπέρασε την ικανότητα)…
Κι αν δεν παίζει αυτό τόσο σημαντικό ρόλο, πως εξηγείται το φαινόμενο «Λεονάρντο Ντα Βίντσι»;

Όλα μέσα στο μυαλό μας είναι. Όσο γράφω καταλήγω στο ότι η τέχνη δεν είναι τίποτα. Ή μάλλον είναι «το τίποτα». Για μερικούς αυτό το τίποτα είναι τα πάντα, για άλλους αυτό το τίποτα είναι «τίποτα», για άλλους είναι το ανάμεσα τους. Άλλωστε, η υπερβολή βλάπτει. Να κι άλλο. Η τέχνη είναι υπερβολή;
Πόσο αποκρουστική είναι αυτή η λέξη «Ποτέ»! Δεν θα έπρεπε να υπήρχε! Γι’ αυτό πότε μη λες ποτέ!
Άραγε ένας καλλιτέχνης αρθρώνει τη λέξη: «Ποτέ»; Άραγε ένας καλλιτέχνης έχει ψάξει τον εαυτό του; Ο Φρόιντ χρειάσθηκε δυο χρόνια για να αυτοψυχαναληθει.
Ένας απλός άνθρωπος πόσο χρόνο χρειάζεται; ( Ο Φρόιντ ήταν κανονικός άνθρωπος; Ή δεν ήταν κι αυτός καλλιτέχνης; ) Πιθανόν να μην τα καταφέρει ποτέ! Όχι. Πάντα όλοι οι άνθρωποι έχουν λίγο πολύ ψυχολογήσει τον εαυτό τους. Ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία τους. Ανάλογα με την εξέλιξη τους στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Εξέλιξη! Άραγε η τέχνη είναι εξέλιξη; Είναι κι αυτό; Πολύ πιθανόν!
Τελικά η τέχνη καθώς φαίνεται είναι τα πάντα! Από μια τούρτα μέχρι ένα παλάτι. Από μια πέτρα μέχρι ένα δάσος. Άρα η τέχνη είναι και η φύση. Το ερώτημα, λοιπόν, παραμένει: Εμείς φτιάχνουμε την τέχνη ή η τέχνη φτιάχνει εμάς μέσα από την φύση, τη δημιουργία και ότι άλλο κρύβει μέσα τους αυτές οι τόσο περιεκτικές δυο συλλαβές που συνθέτουν τη λέξη τέχνη; Τέχνη είναι τα πάντα. Τέχνη είναι τα πάντα μέσα στο τίποτα. Είναι όλα μέσα στο τίποτα. Η τέχνη είναι ότι νιώθουμε –θέληση, μίσος, παράνοια, υπερβολή, αγάπη, ζήλια, υπόσχεση, κλάμα, γέλιο, λύπη, χαρά και ένα σωρό άλλα συναισθήματα που δεν μπορώ όλα να τα παραθέσω- ό,τι δημιουργούμε, ό,τι πιστεύουμε, ό,τι ζούμε. Και ο καλλιτέχνης είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Θέλει δεν θέλει.

Δεν υπάρχει επιλογή, όλοι είμαστε καλλιτέχνες του δικού μας τομέα. Άρα δεν θα έπρεπε να λεγόμαστε άνθρωποι, αλλά καλλιτέχνες. Ναι, αλλά τι θα απογίνουν οι άνθρωποι που θέλουν να λέγονται καλλιτέχνες γιατί έχουν κάνει την μανία τους επάγγελμα; Τέχνη, λοιπόν, είναι και μανία! Όπως είναι και επάγγελμα. Γι’ αυτό μάλλον κάποιοι έξυπνοι επινόησαν τη λέξη «άνθρωπος», για να αποκαλούνται οι άλλοι που θεωρούν ότι η τέχνη είναι απλά και μόνο έκφραση. Και που να ’ξεραν!

Άνθρωπος, λοιπόν, είναι ένας καλλιτέχνης. Μπορούμε να πούμε, ότι η τέχνη είναι ένα βάζο και οι «άνθρωποι- καλλιτέχνες» είναι τα λουλούδια. Και επειδή υπάρχουν πολλά είδη εμείς, που δεν είμαστε καλλιτέχνες, πιθανόν να επιλέξουμε και ευωδιαστά και μαραμένα λουλούδια. Όπως ακριβώς υπάρχουν καλλιτέχνες αθάνατοι, υπάρχουν κι αθάνατα είδη λουλουδιών.

Εμένα μου αρέσουν τα φίνα, δεν σημαίνει όμως ότι αυτά που εγώ επέλεξα θα ζήσουνε για πάντα. Το ίδιο ισχύει και για την καλλιτεχνική δημιουργία.
Μπορεί όλα αυτά που γράφω να μην ισχύουν. Μπορεί ενενήντα χρόνια πριν ο Φρόιντ να τα σκέφτηκε όλα αυτά και να κατέληξε σε άλλες θεωρίες, πιο επιστημονικές που ακόμη εγώ δεν γνώρισα. Άρα η τέχνη είναι και θεωρία. Δεν πειράζει. Είμαι o Σάκης  σκέφτομαι, δημιουργώ, προβληματίζομαι, γράφω, νοιώθω, ζω.

Είμαι κι εγώ καλλιτέχνης!
Design by: TEXNH
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ by ΕΙΔΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ | ΕΙΔΗ ΤΕΧΝΗΣ.